Naar boven scrollen

Toegevoegd op: 30-01-2015


Anneke Maagdenberg doet verslag vanuit Dordrecht, Zuid-Afrika

Zondag 26 januari 2015

Zondagochtend vroeg op om naar de Katholieke kerk in de township te gaan, want de mis zou om 9 uur beginnen en we wilden zeker niet te laat binnen komen.

Onze rots in de branding Gea (de onvolprezen Assistente Internationale Betrekkingen van burgemeester Brok) had al snel in de gaten dat er iemand met een politie-escorte door het township reed en dat bleek inderdaad mevrouw de burgemeester te zijn.

Een paar minuten voor negen kwamen wij de kerk binnen, waar tot onze verbazing hooguit vijftien mensen zaten. De burgemeester verzekerde ons dat er meer zouden komen, maar dat we geduld moesten hebben. Gea noemt dat altijd: onze geduldspieren oefenen en dat hebben we veelvuldig gedaan.
Opeens begon een dame in de banken tegenover ons te zingen en al snel viel de rest van de congregatie in. Wij keken elkaar verbijsterd aan. Het was adembenemend, ontroerend, geweldig mooi. De harmonie in de meerstemmigheid is fantastisch. Weer een kippenvel-moment.

Na een flinke poos kwam de pastor binnen (er waren inmiddels al flink wat mensen bijgekomen) en de mis begon. Wij zaten aan de zijkant en middenvoor zat een soort koortje van jonge meisjes/vrouwen en jongens. Zij begeleidden zichzelf door op een soort leren kussentjes te slaan. Als de jonge mannen meezongen, stond er een jongen op die de zang begeleidde op een soort van trommel, gemaakt van een leeg groot verfblik, overspannen met een stuk rubber en aan het ijzeren handvat waren dopjes van flessen bevestigd. Hij sloeg op het drumvel en op het handvat waardoor de dopjes rinkelden. Wat weten mensen hier met niks, veel te maken!

De pastoor droeg de mis op in Xosha (een kliktaal) en deels Engels voor ons. Maar zelfs al zou je er helemaal niets van verstaan, het was geweldig!!!! De zang is zo mooi en harmonieus. Tijdens de mis gaf de pastor aan dat de gaarkeuken voor de allerarmsten - die met hulp van de Antoniuskerk in Dordrecht NL was opgezet – door gebrek aan middelen niet meer operationeel was en dat de moestuin van de kerk daarom ook gestopt was. Aan het eind van de mis gaf burgemeester Brok een privé-gift waar de pastor heel blij mee was.

Helaas konden we door ons tijdschema niet tot het allerlaatst blijven, want we moesten ook nog naar de Nederlands-Hervormde Kerk. Ook hier weer prachtig gezang. Hier gaf burgemeester Brok al eerder een bijbel gestuurd door de Wilhelminakerk in Dordrecht NL. Door tijdsdruk een kort bezoek, maar zeer gewaardeerd.

Daarna snel door naar het huizenproject. Het was de bedoeling dat er veel eenduidige huisjes gebouwd zouden worden, maar helaas is het er bij een gebleven, doordat de gemeente het huisje afkeurde. De stichting Dordrecht-Dordrecht gaat bezien wat hier te doen valt.

En weer door naar het volgende: een afscheid in de Stadshal. Hier stond wat te drinken klaar en kregen we hartige hapjes. Toen volgde de grote verrassing van de burgemeester.

Burgemeester Brok werd als eerste naar voren gehaald. Hij kreeg een soort van deken om, kralen om zijn hoofd, een kralenketting, een armband en twee soorten stokken. We vermoeden dat hij daar voortaan de Gemeenteraad mee in toom gaat houden .

Vervolgens werd ik naar voren gehaald en kreeg ik een deken, maar die werd op mijn hoofd gedrapeerd (en het was 38 graden, pfffff) en iets, gemaakt van kraaltjes, om mijn vingers en pols en om de andere pols een armband. Tot besluit een grote agenda. Vervolgens werden de andere leden van de delegatie met hetzelfde verblijd, allemaal in andere kleuren. Na nog een korte speech van beide burgemeesters moesten we echt op weg naar de B&B om ons te gaan omkleden voor de lange autorit naar East Londen en de vlucht daarna.

Toen we bij de auto stonden om in te stappen kwam er een auto aangescheurd die vlak achter ons stopte. De pastor sprong er uit en kwam met een envelop in zijn hand op ons afgerend. Daarin zat voor ieder lid van de delegatie een verantwoording tot op de laatste cent van het geld dat hij van de Antoniuskerk had ontvangen. Het was voor hem heel belangrijk, zei hij, dat we wisten dat het geld goed besteed was. Wat een bijzondere man!

Omdat we inmiddels wat achter liepen op ons schema, moesten we haasje repje naar de B&B en de acherblijvende leden van de delegatie – David Schalken en Peter Heijkoop - gedag zeggen. Burgemeester Brok en ik werden door onze geweldige reisgenoot Gea in zo’n kleine vier uur weer veilig naar East London gebracht. Het is erg fijn als je bij iemand in de auto mag zitten waar je je 100% prettig en veilig bij voelt.

Op de luchthaven van East Londen vertrokken onze vluchten vijf minuten na elkaar en namen we afscheid. Burgemeester Brok en Gea gingen door naar onze andere zusterstad Bamenda in Kameroen.

Het was een geweldige ervaring en ik heb genoeg ideeën waar onze leden kennis en kunde kunnen delen met hun collega’s in Dordrecht ZA.

Anneke Maagdenberg

   

Burgemeester Brok en Anneke Maagdenberg nemen de cadeau's van de burgemeester in de Stadshal in ontvangst.


Terug naar nieuwsoverzicht